สมัครเรียนพิเศษ โทร. 080-235-9724

Line id: natpisa.ki

Image Alt

หากไม่เรียนพิเศษ คนธรรมดาๆอย่างผม จะต้องขยันขึ้นกี่เท่า? (ตอนที่ 1)

  /  รีวิวจากนักเรียน   /  หากไม่เรียนพิเศษ คนธรรมดาๆอย่างผม จะต้องขยันขึ้นกี่เท่า? (ตอนที่ 1)
สอนพิเศษตัวต่อตัว

หากไม่เรียนพิเศษ คนธรรมดาๆอย่างผม จะต้องขยันขึ้นกี่เท่า? (ตอนที่ 1)

ย้อนกลับไปเมื่อผมยังเด็ก ผมเป็นเด็กบ้านนอก อยู่ต่างจังหวัด และไม่ใช่อำเภอเมือง อยู่ห่างจากอำเภอเมือง 30กิโลเมตรเห็นจะได้ การเรียนในโรงเรียนประถมนั้นสุดแสนจะง่าย การเตะฟุตบอล และแอบออกไปเล่นเกมส์ นั้นเป็นเรื่องหลักของการใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียน (เป็นสิ่งที่ไม่ดีนะครับ) พอเริ่มเข้าสู่วัยมัธยมต้นก็ได้ย้ายเข้าไปเรียนในอำเภอเมืองที่อยู่ไกลออกไป โรงเรียนมัธยมต้นของผมเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด เมื่อเข้าไปเรียนช่วงแรกต้องขอบอกว่าเป็นช่วงที่ค่อนข้างตรึงเครียดที่สุดครับ นักเรียนทุกคนส่วนใหญ่ในห้องผมมาจากโรงเรียนประถมประจำจังหวัด พื้นฐานการศึกษานั้นช่างแตกต่างกับผมสิ้นเชิง ด้วยการคาดหวังในตัวเด็กของอาจารย์โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์ ทำให้ข้อสอบนั้นยากมาก และไม่ค่อยสอนพื้นฐาน เน้นสั่งแต่โจทย์ให้ทำ และแน่นอนว่าเกือบจะมีผมคนเดียวที่ทำไม่ได้เลย ชนิดที่ว่ากลับบ้านไปทำการบ้านได้แต่นั่งมองปกหนังสืออย่างเดียว แล้วก็บ่นๆ ระบายความเครียดให้พ่อแม่ฟังครับ ครั้นจะหาตัวช่วยเป็นการเรียนพิเศษ พวกเราก็ต้องปลง บ้านอยู่ไกล ฐานะทางการเงินไม่เอื้อต่อการเดินทางเข้าไปเรียนพิเศษในเมืองอย่างคนอื่นเขา ผมค่อนข้างเข้าใจสถานณการณ์ดี ดังนั้นสิ่งที่ทำได้ทางเดียวคือพยายามด้วยตัวเองครับ จริงๆแล้วผมไม่ค่อยตั้งความหวังอะไรมากกับการเรียนนับตั้งแต่วันนั้น พยายามอ่านและจำวิธีทำ ทำโจทย์ง่ายๆซ้ำๆวนๆ และเรียนรู้ที่ทำคะแนนให้เพียงพอที่จะสอบผ่านในห้องเรียนก็พอแล้ว การทำคะแนนได้อันดับต้นๆนั้นลืมไปเสียดีกว่าครับ แล้วก็เป็นแบบนั้นเรื่อยไปจนจบ ม2 แบบล้มลุกคลุกคลาน แต่จุดไคลแมกมันอยู่ตอน ม3 นี่แหละครับที่ชีวิตจะเริ่มเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ อยากให้ผู้อ่านลองจินตนาการว่า ต้องใช้ความขยันขนาดไหนในการเปลี่ยนตัวเองด้วยตัวเองครับ

ระหว่างปิดเทอม ม2 ผมรู้สึกว่าการสอบเข้า ม4 ในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงนั้นเป็นสิ่งท้ายทายเอามากๆ ใครๆต่างก็พูด และถามถึงกัน อาจารย์และเพื่อนหลายๆคนก็คอยยกตัวอย่างรุ่นพี่คนนั้นคนนี้ และชื่นชมกันสารพัด ผมเริ่มเกิดแรงบันดาลใจว่า แล้วเราหละจะเป็นแบบนั้นได้ไหม? ถ้าว่ากันตามเนื้อผ้าผมคงไปไม่รอด เพราะพื้นฐานเนื้อหาวิชาการที่ร่ำเรียนมาแทบไม่มีอะไรติดหัวผมอยู่เลย อย่าว่าแต่จะไปสอบแข่งกับเด็กๆในกรุงเทพเลย แค่เพื่อนในห้องยังมีความรู้พื้นฐานมากกว่าผมเยอะนัก เพราะส่วนใหญ่ผ่านการเรียนพิเศษเสริมมาอย่างต่อเนื่อง แต่นี่ไม่ใช่ข้ออ้างที่ผมจะล้มเลิกความตั้งใจครับ ทันทีที่ผมตัดสินใจว่าจะลองดู ไปสอบเข้าโรงเรียนดังๆใน กทม ให้ได้ เพื่อแสดงให้ตัวเองได้เห็นว่าเราก็ทำได้เหมือนกันนะ วันรุ่งขึ้นผมรีบนั่งรถประจำทางเข้า กทม ทันที เป้าหมายของผมคือศูนย์หนังสือจุฬา วิชาแรกที่ผมจะต้องขุดตัวเองขึ้นมาให้ได้เร็วที่สุดก็คือวิชาคณิตศาสตร์ ผมซื้อหนังสือโจทย์มาสองเล่ม 1.โจทย์ข้อสอบเก่าแข่งขันสมาคมคณิตศาสตร์ 2.โจทย์ข้อสอบเก่าเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา วิชาคณิตศาสตร์ (ปล ผมไม่รู้จักหรอกครับว่า รร เตรียมอุดมคือที่ไหน แต่รุ่นพี่เข้าแนะนำหนังสือเล่มนี้มาครับ ห้าห้า) หลังจากได้หนังสือผมก็กลับบ้านต่างจังหวัดและไม่รีรอที่จะลงมือทำทันที … ทันใดที่ลงมือทำผมก็ต้องอึ้งครับเพราะอ่านโจทย์แล้วเอ๋อไปเลย คือนั่งจ้องทั้งวันก็ทำไม่ได้ครับ ผ่านไปหนึ่งวันผมได้แค่นอนน้ำลายไหลคาโจทย์ พอวันที่สองผมเอาใหม่คราวนี้ผมไล่อ่านตามเฉลยเพื่อที่จะเรียนรู้เนื้อหาจากเฉลยเอาแบบสดๆร้อนๆ ผลที่ได้รับคือล้มเหลวเช่นเดิมครับ แม้แต่เฉลยผมอย่างอ่านไม่เข้าใจอะไรเลย ลองนึกง่ายๆครับเนื้อหาตามกระทรวงศึกษาง่ายๆผมยังจะไม่รอดเลย… แต่นั่นก็ยังไม่ได้หยุดความตั้งใจครับ ผมมีความเชื่อว่าถ้าเราสามารถตั้งใจ ขยันได้อย่างที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะทำได้มาก่อนในชีวิต ก็น่าจะพอมีคนทางให้เราทำโจทย์พวกนี้ได้ … ปรากฎว่าหลังจากผมนั่งดูเฉลยโจทย์ข้อเดียวอยู่ 3 วัน ดูซ้ำๆทีละบรรทัด (ใครอดทนได้เท่านี้บ้างครับ? เรียกว่าตื่นนอนก็เปิดข้อเดิม ก่อนนอนก็เปิดข้อเดิม นั่งดูมันอยู่แบบนั้นเอง พยายามแกะขั้นตอนออกมาให้ได้ละเอียดที่สุด เพื่อทำความเข้าใจด้วยตนเอง) พอเริ่มจะมีเค้าลางๆ ผมก็เริ่มหาโจทย์ที่หน้าตาคล้ายๆกัน เอาเฉลยมาเทียบเฉลย เน้นการจำรูปแบบมากกว่าความเข้าใจ (มันเป็นสิ่งที่ผิดครับ แต่ทำอะไรไม่ได้ครับ เพราะผมไม่มีพื้นฐานความรู้เพียงพอเลย) . . . ผ่านไป 2 เดือนผมเริ่มจำโจทย์บางแนวได้ และสามารถทำได้ทั้งๆที่บางข้อไม่เข้าใจเลยว่าคืออะไร แต่เพราะว่าเป็นแนวเดิมๆผมถึงทำได้ แต่จำนวนข้อที่ทำได้ก็ไม่ได้มากอะไรครับ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราอยากพยายามต่อไป… เสียเวลาไหมหละครับกับการงมเข็มในมหาสมุทรด้วยตัวเองคนเดียว …..โปรดติดตามตอนต่อไปครับ

upupgradetutor